Artysta urodził się w 1954 roku w Jemieljanowce w obwodzie Żytomirskim na Ukrainie. Po ukończeniu 8 klasy szkoły podstawowej w Gorszczyku rozpoczął edukację w Średniej Szkole Pedagogicznej we Włodzimierzu Wołyńskiem. Wczesne zainteresowanie się sztuką i wykłady rysunku prowadzone przez oddanych swojej sprawie nauczycieli sprzyjały poważnemu traktowaniu zajęć. Po ukończeniu czteroletniego kursu Sergei Tkachenko podjął pracę jako wykładowca rysunku i kreślarstwa w szkole średniej nr 4 w Włodzimierzu Wołyńskim. Doświadczenie to zostało przerwane przez obowiązkową służbę wojskową.
“Przez cały ten czas żyłem myślą by zostać artystą malarzem”—wspomina Sergei Tkachenko.
W roku 1976 rezygnuje ze studiów w Odeskim Instytucie Pedagogicznym i wyrusza do Leningradu. Ma jasno określony cel: przejść okres przygotowawczy i dostać się na studia do Akademii Sztuk Pięknych. Został przyjęty jako słuchacz wolny. Lata zajęć w słynnej uczelni owocowały dostępem na studia. Rok 1981 był pierwszym z siedmiu studenckich lat na wydziale malarstwa w Instytucie Malarstwa, Rzeźby i Architektury w Akademii Sztuk Pięknych im. I. J. Repina. W ciągu pierwszych lat artystą pedagogiem w zakresie malarstwa była Nina Suzdalewa; rysunku uczył Piotr Kiparisow. Od trzeciego roku akademickiego Siergiej Tkaczenko studiował malarstwo w pracowni profesora Wasilija Sokołowa, zajęcia z rysunku prowadził profesor Leonid Chudiakow.
“Lata studiów przyniosły mi zrozumienie, że zajęcie się malarstwem potrzebuje ciągłej pracy. Tu odczułem miłość do białej powierzchni płótna, tu uświadomiłem sobie wzruszający widok farb. Przybywało mi pewności, że tylko porządna szkoła klasyczna, obserwowanie i analiza płócien w muzeach, kopiowanie najlepszych z nich, a co najważniejsze, praca według modeli, przebadanie jej, zajęcia w plenerze mogą z osoby utalentowanej stworzyć prawdziwego oryginalnego artystę”—wspomina malarz.
W roku 1991 Sergei Tkachenko został przyjęty do Rosyjskiego Związku Artystów.
Prace artysty znajdują się w zbiorach:
Narodowego Muzeum Sztuki Republiki Białorusi – Mińsk;
Narodowego Akademickiego Teatru im. Janki Kupały — Mińsk;
Państwowego Muzeum Historii Literatury Białoruskiej – Mińsk;
Żytomierzskiego Muzeum Krajoznawczego, Filia w Korosteniu – Korosteń;
Światowej Organizacji Handlu (WTO) – Genewa;
Muzeum Sopotu – Sopot
a także w zbiorach prywatnych w Rosji, Polsce, Ukrainie, Białorusi, Anglii, Austrii, Belgii, Danii, Francji, Hiszpanii, Holandii, Niemczech, Norwegii, Szwajcarii, Szwecji, Włoszech, Austalii, Kanadzie, Japoni, USA.